موسیقی دان جوان

موطنی با عباس در خلال دیدار وی از بغداد مصاحبه کرد.

موطنی: در ابتدا چگونه شد که به موسیقی و نواختن عود علاقه پیدا کردید؟

یوسف عباس: از زمانی که کوچک بودم به موسیقی گوش می دادم. از نوازندگی الشریف محی الدین حیدر تأثیر گرفتم. پدربزرگم همیشه به کارهای او گوش فرامی داد تا اینکه من طرفدار این نوازنده شدم. همچنین دائماً به کارهای فیروز گوش می دادم. فکر می کنم که این شروع برای القای عشق موسیقی، به ویژه عود، به من کافی بود. بنابراین تنها خواسته ام این بود که نوازنده این ساز باشم.

موطنی: نخستین عود خود را چه زمانی به دست آوردید؟

عباس: دو سال پیش نخستین عودم را گرفته و فراگیری[ نواختن] آن را آغاز کردم. فکر می کردم که آسان خواهد بود؛ زیرا به ترانه های بسیاری گوش داده بودم، اما شروع آن دشوار بود. استاد علی البابل چگونگی نواختن ساز را به من یاد داد و او برای سه ماه به آموزش من ادامه داد. فکر می کنم که نیمی از استعداد به گوش دادن بستگی دارد.

موطنی: چگونه در مصر مشهور شدید؟

عباس: به عنوان نوازنده با استعداد عود، با کانال تلویزیونی «الحره» مصاحبه کردم. در آن زمان گفتم که می خواهم از هنرمند برجسته نصیر شمه، بهتر شوم. خوشبختانه شمه آن مصاحبه را تماشا کرد و به نوازندگی من گوش داد. بنابراین یک دعوتنامه برای تحصیل در خانه عود برای من فرستاد.

نوازنده جوان عود از عراق در خلال دیدار خود از بغداد برنامه اجرا کرد. [محمود الملحم/ موطنی]

به آنجا رفتم و در ابتدا هنرمند بحر قاضی استاد من بود. پس از آن خود نصیر شمه استاد مستقیم من شد. ظرف یک سال و نیم، از خانه عود فارغ التحصیل شدم و آموزگار سطوح متوسطه و حرفه ای شدم.

موطنی: آیا هنوز بر پیشی گرفتن از شمه اصرار دارید؟

عباس: آن حرف ها را زمانی گفتم که تجربه و دانش اندکی داشتم. نصیر شمه یک استاد بزرگ است و هدف انسانی والایی دارد که تربیت یک موسیقیدان در هر خانه عرب است. تا جایی که به من مربوط می شود، سعی خواهم کرد تا این سفر را کامل کنم.

موطنی: درباره جایزه تنیت طلایی که در جشنواره کارتاژ گرفتید برای ما بگویید.

عباس: دعوتنامه ای برای شرکت در جشنواره به خانه عود فرستاده شد. درآن زمان آقای نصیر شمه درها را برای شرکت هر کسی که خواهان رفتن به جشنواره بود گشود. اما من تنها کسی بودم که شرکت کردم؛ زیرا با توجه به بزرگی و اهمیت فراوان این جشنواره که بهترین نوازندگان عود در آن شرکت می کنند، شرکت در آن یک چالش اساسی است.

پس از آزمون، جزو نُه نوازنده دریافت جایزه نخست انتخاب شدم. پس از آن به همراه نوازنده تونسی بشیر الغرابی به طور مشترک به عنوان برنده جایزه تنیت طلایی معرفی شدم.

موطنی: چه آرزوهایی دارید؟

عباس: من هنوز دانش آموز کلاس 12 هستم و آرزوهای فراوانی دارم. نخستین آرزویم تکمیل تحصیلات در فرانسه و در رشته آهنگسازی و تنظیم موسیقی است.

همچنین آرزو دارم یک خانه عود در بغداد بگشایم و در آنجا نواختن عود را آموزش دهم. می خواهم سفری را که از مدرسه عود عراق آغاز کردم، تکمیل کنم، اما نمی خواهم این آرزوها را فقط به حرف گفته باشم. می خواهم به طور عملی آنها را تحقق ببخشم. این همان چیزی است که قصد انجام آن را دارم.

همچنین پروژه ای برای آموزش عود در کشورهای خلیج وجود دارد و من از قبل دعوتنامه هایی از قطر و ابوظبی دریافت کرده ام.